Чй духтари хиндуи хурдакак бо кисаи тозаву озода ва чи кадар дикки калон дар ковбой! Ин комбинатсияи максималӣ барои таъсир ва воридшавӣ аст. Дар мавриди нақшбозӣ, кй медонад, шояд дар аввал чунин буд. Баъд аз ҳама, конкистадорҳои сафед барои духтарони амрикоии бумӣ чизи нав буданд ва ҳеҷ роҳе нест, ки онҳо барои лаззат бурдан аз дики сафед ҷалб карда нашуданд. Ҳамсарон хубанд ва табиат ба онҳо имкон медиҳад, ки ин гуна нақшҳоро бозанд. Мо аслан ин тавр давида наметавонем, ё бояд хеле дур равем ва дар он ҷо чунин зебоиро ёфта наметавонед.
Хуб, ман дар бораи хари рушднакарда намедонам, ба андешаи ман, мард хеле шадид ва бидуни омодагӣ як хонуми харро трахает мекунад ва аз он бисёр лаззат мебарад! Ҳамин тавр, ман фикр мекунам, ки хар хеле хуб таҳия шудааст.